Deze scheuten worden dan gevormd aan bestaande oudere takken die slechts heel beperkt gesnoeid zijn. Het is dus belangrijk dat je altijd zorgt voor een aantal overjarige takken waar deze scheuten op gevormd kunnen worden.

Hoe Hortensia’s snoeien ?

Van alle takken die ontstaan vanuit het hart kun je 1/5 deel geheel wegsnoeien. Snoei bijvoorkeur de oudste tak(ken) eruit. Deze zijn te herkennen aan het donkere wat geschilferde hout. Als snoeihoogte kun je 5 cm boven de grond aanhouden. Snoei op een dusdanige wijze dat je een gelijkmatige verdeling van de resterende takken overhoudt.

Wanneer de resterende takken nog te hoog zijn kun je deze terug snoeien. Snoei de tak terug tot op een geschikte zijscheut die wel de goede hoogte heeft. Blijf tevens letten op een goed takverdeling. Mocht de zijscheut nog te lang zijn dan kun je deze ook nog voor max. 1/3 terugsnoeien. tot op een geschikt oog.

Te lange takken zonder zijscheuten mag je ook voor maximaal 1/3 deel terugsnoeien. Let dan op een goed oog (knop) en knip net daarboven af.

Heb je een verouderde hortensia met achterstallige snoei dan doe je er verstandig aan de struik geheel te verjongen. Snoei alle takken af op zo’n 10 cm boven de grond. Er zullen dan weer volop jonge scheuten ontstaan. Deze zullen het eerste jaar dan nauwelijks bloem geven. Pas het jaar daarop kun je weer volop bloei verwachten.

Waneer Hortensia’s snoeien ?
Het snoeien van de hortensia mag nooit voor de winter de gebeuren. Afgeknipte takken kunnen dan sterk invriezen en als gevolg daarvan afsterven. De uitgebloeide bloemen kun je de winter over aan de plant laten zitten. Ze zijn erg decoratief met de rijp erop. In het voorjaar voordat de plant uit gaat lopen kun je ze eraf knippen. Snoei de hortensia vroeg in het voorjaar, zo begin maart. Mits er geen vorst meer op komst is.

Meer over HORTENSIA’S SNOEIEN>>>

>>>MEER SNOEITIPS<<<

De plant groeit op iedere goed doorlatende tuingrond en verdraagt lichte schaduw. Deze heester is bijzonder vanwege zijn bloeiperiode die in de winter plaats vindt (dec. – mrt). Wanneer het gaat vriezen beschadigd de bloeiwijze enigszinds. Maar zodra de temperatuu weer boven de 5 graden komt worden er weer volop nieuwe bloemen aangemaakt.

De bloeiwijze is betrekkelijk klein. De bloemen zijn buisvormig. De bloemkleur is crème wit en overdadig geurend. De plant komt van oorsprong uit China.

Tip: Plant deze heester bij een ingang of langs een looppad om te geniet van de heerlijk geur de deze heete verspreid.

Meer winterbloeiers >>

Er bestaan enkele duizenden soorten vaste planten en de toepassingsmogelijkheden zijn enorm. Ik heb een video gemaak van mijn top 3 vaste planten. Het zijn planten die naar mijn mening nogals onder gewaardeerd zijn. Met name vanwege de makkelijke toepasbaarheid en de hoge sierwaarde van de soort.  Het zijn de Hemerocallis(Daglelie), de Phlomis en Persicaria. Veel kijkplezier.

1. De plant snoeien in het verkeerde jaargetijde.

Iedere plantsoort heeft een ander moment waarop snoeien gewenst is. Dit heeft o.a. te maken met de klimaatomstandigheden ten tijde van het snoeien en met de manier waarop de nieuwe bloemen zich ontwikkelen.

De belangrijkste vuistregels hierbij zijn:

- Winterbloeiers snoeien in de zomerperiode.

- Voorjaarsbloeiers snoei je direct na de bloei en niet in het najaar of de winter.

- Zomerbloeiers snoeien in maart, april als er geen strenge vorst meer wordt verwacht.

- Najaarsbloeiers snoeien in het voorjaar.

- Bladhoudende heesters snoei je bij voorkeur 2 keer, eind juni en begin september.


2. De natuurlijke groeiwijze van de boom of heester wordt niet of onvoldoende in acht genomen.

Bij snoeien moet je er altijd rekening mee houden dat je met levend materiaal te doen hebt. Snoeien dwingt slapende knoppen om het volgende groeiseizoen uit te lopen, waardoor de vorm van boom of struik zal veranderen.

Snoeien kun je pas goed leren als je hebt ontdekt wat de specifieke eigenschappen van een plant zijn.

Hierbij moet je denken aan vorm, groeikracht, vertakkingswijze, bloeitijd en bloeiwijze. Alvorens de snoeischaar erin te zetten is het raadzaam hier meer over te weten.

Zodra je hier meer inzicht in hebt zul je ontdekken dat snoeien makkelijker is dan je denkt en ben je in staat de natuur naar je hand zetten.

3. Het verstoren van de energiebalans.

Snoeien heeft alles te maken met de doorstroming van de voeding en energie van de plant. Met een juiste snoeitechniek kun je hiermee prachtige resultaten boeken. Planten worden nog mooier en groter dan gedacht en struiken en bomen blijven jarenlang gezond.

Te rigoureus snoeien betekent een verstoring van de energiebalans. De wortel-tak verhouding is niet meer in evenwicht.

De plant kan hier op 2 manieren op reageren.

1. Heftige groeireactie  op de uiteinden van de afgeknipte takken. Dit is de minst erge reactie. De natuurlijke vorm van de plant is veelal wel verstoord maar de plant kan dit met een beetje geluk op termijn weer overgroeien.

2. Overmatige wortelsterfte. Deze reactie kan ernstige gevolgen hebben en zelf leiden tot afsterven van de gehele plant.

Een ander aspect bij energiebalans is het activeren van groei. Planten kunnen vroegtijdig in de afsterffase komen wanneer ze te weinig gesnoeid worden.

Door regelmatig snoei toe te passen wordt de plant telkens weer opnieuw geprikkeld tot het aanmaken van nieuwe scheuten. Op deze manier kan de levensduur van de plant aanzienlijk worden verlengd. Een mooi voorbeeld waar je dit kunt toepassen is lavendel.

Direct aan de slag…KLIK HIER>>>

Het geslacht komt van nature voor in Europa, Azië, Afrika, Noord-Amerika en Zuid-Amerika. Berberis is nauw verwant aan Mahonia.

Berberis thunbergii struik

De planten in dit geslacht kent takken met twee verschillende vormen. Lange scheuten vormen de structuur van de plant, korte zijn slechts 1 à 2 mm lang. De bladeren op de lange takken zijn niet fotosynthetisch en vormen knopen van drie doorns van 3-30 mm lang; De knop zit in de bladoksel van ieder doornblad. Hieruit ontwikkelt zich een korte scheut met verscheidene normale bladeren waarin wel fotosynthese plaats vindt. Deze bladeren zijn 1-10 cm lang, enkelvoudig en gaafrandig of getand. Alleen op jonge zaailingen ontwikkelen bladeren zich op de lange takken; de volwassen bladerstijl ontwikkelt zich na het eerste of tweede jaar.

De bladverliezende soorten als Berberis thunbergii en Berberis vulgaris vallen op door hun mooie herfstkleur, de bladeren kleuren roze of rood voor ze afvallen.

De gele of oranje bloemen zijn alleenstaand of groeien in trossen van tot twintig bloemen. De 3-6 mm lange bloemen hebben zes kroonbladen en zes kelkbladen, afwisselend in kransen van 3 geplaatst. De kelkbladen zijn evenals de kroonbladen gekleurd.

De vrucht is een kleine bes van 5-15 mm lang. Rijp is hij rood of donkerblauw, vaak met een roze of violette glans. Ze kunnen langwerpig of bolvormig zijn. De eetbare bessen zijn rijk aan vitamine C maar hebben een scherpe smaak. De doornen maken oogsten lastig, reden waarom ze weinig worden gegeten. Voor kleine vogels zijn ze echter een belangrijke voedselbron. Deze verspreiden de zaden na vertering. Berberis soorten worden door de larven van verschillende Lepidoptera-soorten als de loofboomdwergspanner (Eupithecia exiguata) als waardplant gebruikt.

In de tuin worden ze zowel ter wille van hun sierlijke bladeren geplant als voor hun gele bloemen en rode of donkerblauwe bessen. Ook voor inbraakbestrijding spelen ze een rol door ze onder lage ramen of in heggen aan te planten, hun doorns zijn een effectief afweermiddel.

Berberis vulgaris is de gastheer voor een aantal schimmels als de`Puccinia graminis, die tarwe ernstig kan aantasten.

Berberis glaucocarpa is een neofiet in Nieuw-Zeeland, die daar plaatselijk verboden is.

Berberis buxifolia en Berberis darwinii zijn twee soorten die voorkomen in Patagonië in Argentinië en Chili. Hun eetbare vruchten worden onder meer in jam en gebruikt, maar ook om in te maken. Men zegt dat iedereen die ooit een van deze bessen geproefd heeft, altijd weer naar Patagonië terugkeert. Deze twee planten zijn de nationale planten van Patagonië.

Onthoud dus, wanneer je een blauwe hortensia aanschaft, dat deze hoogst waarschijnlijk van kleur zal veranderen. Op de kwekerij zijn de groeivoorwaarden optimaal gemaakt om tot een blauwe bloemkleur te komen.

Hoe behoudt je nu de blauwe kleur of hoe kun je bestaan hortensia’s weer blauw krijgen?

Hiervoor zijn 2 zaken van hoofdbelang.

1. De plant moet kunnen groeien in zure tuinaarde. Staan de planten in grond met een neutrale pH waarde (niet zuur, niet kalkrijk) of in kalkrijke grond, dan zullen de bloemkleuren in het algemeen rood, roze of wit zijn. Voor het verhogen van de zuurtegraad kun je turfmolm of tuinturf gebruiken. Minimaal 50 % van de aarde moet hieruit bestaan.  Een zure tuinaarde is noodzakelijk voor de opname aluminiumionen (zie punt 2).

2. Om een mooie blauwkleuring van de hortensia te verkrijgen is het belangrijk, dat de grond naast een hoge zuurgraad ook ijzer en vooral aluminium bevat. Hiervoor kun je aluminiumsulfaat, kali-aluin of amoniak-aluin gebruiken. De meeste  tuincentra verkopen wel  één van deze  producten.  Afhankelijk van de grootte van de plant kun je 20 tot 100 gram aluin of aluminiumsulfaat rond de plant strooien en inharken. Beter is aluminiumsulfaat op te lossen in warm water en dicht bij de plant gieten. Let op dat het sulfaat niet op het blad komt. Dit beste tijd om deze stof toe te dienen is begin september.

De kleur blauw die verschijnt zal overigens per hortensia kunnen verschillen. Lichtroze en crèmekleurige Hortensia’s zullen verkleuren naar lichtblauw of zilverig blauw. Donkerroze of rode Hydrangea zullen een donkerblauwe of zelfs dieppaarse kleur kunnen aannemen.

Tenslotte nog een tip voor wie zijn hortensia’s liefst zo blauw mogelijk heeft: Laat uitgebloeide bloemschermen zolang mogelijk staan, want ze bevatten nog heel wat aluminiumionen die de plant opnieuw kan opnemen. Verwijder de schermen pas in het voorjaar zo tegen het uitlopen.

Interesse in nog veel meer… PRAKTISCHE TUINTIPS

2. Koop je planten in het begin van het seizoen als er nog volop keuze is. Ook de wat minder bekende soorten zijn dan nog voor hande.

3. Let er bij de aankoop op dat de potjes en/of grondkluitjes niet verzadigd zijn van het water maar ze mogen ook zeker niet te strek uitgedroogd zijn. In beiden gevallen zullen de planten moeizaam aanslaan.

4. Controleer bij aankoop of de planten goed doorworteld zijn. Je doet dit door de plant voorzichtig uit het potje te trekken. Zie je voornamelijk haarwortels aan de buitenzijde van het kluitje, dan is de plant goed doorworteld.

5. Koop bij voorkeur plantjes die niet in te kleine potjes of setje staan. De kleine (vaak goedkoper) plantjes heb meestal een trage start in de tuin. Van de grotere planten heb je er bovendien minder nodig omdat ze veel sneller zullen groeien. Per saldo zal je er nog voordeliger mee uit zijn ook.
 
6. Kies plantjes die mooi compact groeien en van onderuit goed zijn vertakt en stevig geworteld. Als ze in een setje staan, moeten ze allemaal ongeveer even groot zijn.
 
7. Vermijd plantjes met verdroogde of beschimmelde blaadjes, kale stengels, wortels die door de potjes groeien.
 
 8. Wacht met het buiten zetten van de éénjarigen tot na de ijsheiligen (Half mei). De kans op nachtvorst is na die datum nihil.

9. Bijna alle eenjarige planten verlangen een zonnige standplaats. Uitzonderingen hierop zijn Vlijtig lies (Impatience), Zaaibegonia(Begonia) en de Bellenplant (Fuchsia).

10. Wanneer je éénjarigen in potten zet zorg dan voor een goede ontwatering; de pot moet aan de onderzijde een aantal gaten hebben.

11. Gebruik onder in de pot wat gebakken kleikorrels. Gebakken kleikorrels geven een extra drainerend vermogen en tegelijkertijd zorgen ze voor een vochtbuffer in droge periodes.

12. Geef de potten met éénjarigen dagelijks water. Tenzij het een regendag is. Soorten die hierop een uitzondering vormen zijn de Geranium(Perlargonium) en de Chrysant(Chrysanthemum). Deze 2 soorten verlangen een wat drogere potgrond.

13. Gebruik een goede kwaliteit potgrond (te herkennen aan het RHP-keurmerk). Potgrond van mindere kwaliteit heeft geen goede luchthuishouding waardoor de grond snel verzadigd met vocht er een matige wortelontwikkeling plaats vindt.

14. Bemest potten maandelijks met een kleine gift. Bij voorkeur een samengestelde organische meststof.

15. Verwijder regelmatig uitgebloeide bloemen en dood blad. Dit bevordert de groei en zeker de bloei van de plant. Er wordt dan namelijk geen energie verspild met het vormen van zaad.

16. Plaats de potten met éénjarigen bij voorkeur op een beschutte plek. Op plaatsen met veel (trek)wind heb je gauw last van luisaandoening of andere aantastingen. Met name op balkontuinen kan dit nogal eens problemen opleveren.

MEER TUINTIPS…KLIK HIER