Deze scheuten worden dan gevormd aan bestaande oudere takken die slechts heel beperkt gesnoeid zijn. Het is dus belangrijk dat je altijd zorgt voor een aantal overjarige takken waar deze scheuten op gevormd kunnen worden.

Hoe Hortensia’s snoeien ?

Van alle takken die ontstaan vanuit het hart kun je 1/5 deel geheel wegsnoeien. Snoei bijvoorkeur de oudste tak(ken) eruit. Deze zijn te herkennen aan het donkere wat geschilferde hout. Als snoeihoogte kun je 5 cm boven de grond aanhouden. Snoei op een dusdanige wijze dat je een gelijkmatige verdeling van de resterende takken overhoudt.

Wanneer de resterende takken nog te hoog zijn kun je deze terug snoeien. Snoei de tak terug tot op een geschikte zijscheut die wel de goede hoogte heeft. Blijf tevens letten op een goed takverdeling. Mocht de zijscheut nog te lang zijn dan kun je deze ook nog voor max. 1/3 terugsnoeien. tot op een geschikt oog.

Te lange takken zonder zijscheuten mag je ook voor maximaal 1/3 deel terugsnoeien. Let dan op een goed oog (knop) en knip net daarboven af.

Heb je een verouderde hortensia met achterstallige snoei dan doe je er verstandig aan de struik geheel te verjongen. Snoei alle takken af op zo’n 10 cm boven de grond. Er zullen dan weer volop jonge scheuten ontstaan. Deze zullen het eerste jaar dan nauwelijks bloem geven. Pas het jaar daarop kun je weer volop bloei verwachten.

Waneer Hortensia’s snoeien ?
Het snoeien van de hortensia mag nooit voor de winter de gebeuren. Afgeknipte takken kunnen dan sterk invriezen en als gevolg daarvan afsterven. De uitgebloeide bloemen kun je de winter over aan de plant laten zitten. Ze zijn erg decoratief met de rijp erop. In het voorjaar voordat de plant uit gaat lopen kun je ze eraf knippen. Snoei de hortensia vroeg in het voorjaar, zo begin maart. Mits er geen vorst meer op komst is.

Meer over HORTENSIA’S SNOEIEN>>>

>>>MEER SNOEITIPS<<<

1. De plant snoeien in het verkeerde jaargetijde.

Iedere plantsoort heeft een ander moment waarop snoeien gewenst is. Dit heeft o.a. te maken met de klimaatomstandigheden ten tijde van het snoeien en met de manier waarop de nieuwe bloemen zich ontwikkelen.

De belangrijkste vuistregels hierbij zijn:

- Winterbloeiers snoeien in de zomerperiode.

- Voorjaarsbloeiers snoei je direct na de bloei en niet in het najaar of de winter.

- Zomerbloeiers snoeien in maart, april als er geen strenge vorst meer wordt verwacht.

- Najaarsbloeiers snoeien in het voorjaar.

- Bladhoudende heesters snoei je bij voorkeur 2 keer, eind juni en begin september.


2. De natuurlijke groeiwijze van de boom of heester wordt niet of onvoldoende in acht genomen.

Bij snoeien moet je er altijd rekening mee houden dat je met levend materiaal te doen hebt. Snoeien dwingt slapende knoppen om het volgende groeiseizoen uit te lopen, waardoor de vorm van boom of struik zal veranderen.

Snoeien kun je pas goed leren als je hebt ontdekt wat de specifieke eigenschappen van een plant zijn.

Hierbij moet je denken aan vorm, groeikracht, vertakkingswijze, bloeitijd en bloeiwijze. Alvorens de snoeischaar erin te zetten is het raadzaam hier meer over te weten.

Zodra je hier meer inzicht in hebt zul je ontdekken dat snoeien makkelijker is dan je denkt en ben je in staat de natuur naar je hand zetten.

3. Het verstoren van de energiebalans.

Snoeien heeft alles te maken met de doorstroming van de voeding en energie van de plant. Met een juiste snoeitechniek kun je hiermee prachtige resultaten boeken. Planten worden nog mooier en groter dan gedacht en struiken en bomen blijven jarenlang gezond.

Te rigoureus snoeien betekent een verstoring van de energiebalans. De wortel-tak verhouding is niet meer in evenwicht.

De plant kan hier op 2 manieren op reageren.

1. Heftige groeireactie  op de uiteinden van de afgeknipte takken. Dit is de minst erge reactie. De natuurlijke vorm van de plant is veelal wel verstoord maar de plant kan dit met een beetje geluk op termijn weer overgroeien.

2. Overmatige wortelsterfte. Deze reactie kan ernstige gevolgen hebben en zelf leiden tot afsterven van de gehele plant.

Een ander aspect bij energiebalans is het activeren van groei. Planten kunnen vroegtijdig in de afsterffase komen wanneer ze te weinig gesnoeid worden.

Door regelmatig snoei toe te passen wordt de plant telkens weer opnieuw geprikkeld tot het aanmaken van nieuwe scheuten. Op deze manier kan de levensduur van de plant aanzienlijk worden verlengd. Een mooi voorbeeld waar je dit kunt toepassen is lavendel.

Direct aan de slag…KLIK HIER>>>

Het is belangrijk om te weten dat een olijfboom nooit twee maal aan dezelfde tak vruchten draagt en dient men dus de takken die gedragen hebben in het voorjaar terug te nemen tot op het basis gesteltak. De weggesnoeide takken worden zonder stompjes achter te laten dicht op de hoofdtak afgezaagd/geknipt. Er mag per jaar niet meer dan 1/3 van de kroonmassa weggesnoeid worden. En dit zijn dan voornamelijk de takken de het voorgaande jaar vrucht hebben gedragen.

Het beste is om de olijfboom te snoeien in zijn winterrust. Het nederlandse klimaat leent zich er niet voor om reeds voor of gedurende de winterperiode te snoeien. Dit in verband met de gevoeligheid voor vorstschade.Het vroege voorjaar is dan ook het meest gunstige moment .In de zomerperiode kan ook maar is slecht voor de vruchtzetting van de olijfboom. Maar geeft de boom erg lange scheuten dan mogen deze gedeeltelijk ingenomen worden.

De olijfboom is een langzaam groeiende boom en daardoor makkelijk te onderhouden. De olijfboom is ’s zomers en ’s winters groenblijvend, dus het hele jaar door genieten van deze unieke boom.

Meer SNOEITIPS…

 Op lange termijn hersteld de plant meestal wel weer door middel van  nieuwe scheutvorming van binnenuit de plant. Hier gaat echter een aantal maanden overheen en zit je een heel seizoen met een lelijke Buxus.

Je doet er goed aan  op bewolkte dagen te knippen en wanneer er op korte termijn geen zomerse dagen te verwachten zijn. Bovendien doe je er verstandig aan in de maanden juni t/m augustus niet te diep terug te knippen. Dus niet knippen tot op de ‘oude knip’, maar iets langer houden. In de maanden  mei en september mag  je wel  fors terug snoeien tot op de ‘oude knip’.

Nog enkele tips:

# Buxus is de veelvraat van de tuin. Geeft daarom regelmatig wat extra meststof (om de 5 weken).

# Buxus vormt vrij zwak hout. De plant heeft daarom de neiging uit te zakken. Vaak knippen (minimaal 4 keer per seizoen) maakt de planten stevig en vol.

# Maak de planten goed nat alvorens te gaan knippen. De  plant laat zich hierdoor makkelijker knippen en hersteld sneller.(minder bruine blaadjes)

Meer Praktische Tuintips …

ZONNEBRAND BIJ BUXUS

Het geslacht komt van nature voor in Europa, Azië, Afrika, Noord-Amerika en Zuid-Amerika. Berberis is nauw verwant aan Mahonia.

Berberis thunbergii struik

De planten in dit geslacht kent takken met twee verschillende vormen. Lange scheuten vormen de structuur van de plant, korte zijn slechts 1 à 2 mm lang. De bladeren op de lange takken zijn niet fotosynthetisch en vormen knopen van drie doorns van 3-30 mm lang; De knop zit in de bladoksel van ieder doornblad. Hieruit ontwikkelt zich een korte scheut met verscheidene normale bladeren waarin wel fotosynthese plaats vindt. Deze bladeren zijn 1-10 cm lang, enkelvoudig en gaafrandig of getand. Alleen op jonge zaailingen ontwikkelen bladeren zich op de lange takken; de volwassen bladerstijl ontwikkelt zich na het eerste of tweede jaar.

De bladverliezende soorten als Berberis thunbergii en Berberis vulgaris vallen op door hun mooie herfstkleur, de bladeren kleuren roze of rood voor ze afvallen.

De gele of oranje bloemen zijn alleenstaand of groeien in trossen van tot twintig bloemen. De 3-6 mm lange bloemen hebben zes kroonbladen en zes kelkbladen, afwisselend in kransen van 3 geplaatst. De kelkbladen zijn evenals de kroonbladen gekleurd.

De vrucht is een kleine bes van 5-15 mm lang. Rijp is hij rood of donkerblauw, vaak met een roze of violette glans. Ze kunnen langwerpig of bolvormig zijn. De eetbare bessen zijn rijk aan vitamine C maar hebben een scherpe smaak. De doornen maken oogsten lastig, reden waarom ze weinig worden gegeten. Voor kleine vogels zijn ze echter een belangrijke voedselbron. Deze verspreiden de zaden na vertering. Berberis soorten worden door de larven van verschillende Lepidoptera-soorten als de loofboomdwergspanner (Eupithecia exiguata) als waardplant gebruikt.

In de tuin worden ze zowel ter wille van hun sierlijke bladeren geplant als voor hun gele bloemen en rode of donkerblauwe bessen. Ook voor inbraakbestrijding spelen ze een rol door ze onder lage ramen of in heggen aan te planten, hun doorns zijn een effectief afweermiddel.

Berberis vulgaris is de gastheer voor een aantal schimmels als de`Puccinia graminis, die tarwe ernstig kan aantasten.

Berberis glaucocarpa is een neofiet in Nieuw-Zeeland, die daar plaatselijk verboden is.

Berberis buxifolia en Berberis darwinii zijn twee soorten die voorkomen in Patagonië in Argentinië en Chili. Hun eetbare vruchten worden onder meer in jam en gebruikt, maar ook om in te maken. Men zegt dat iedereen die ooit een van deze bessen geproefd heeft, altijd weer naar Patagonië terugkeert. Deze twee planten zijn de nationale planten van Patagonië.